آگاه باشید که دانش آینده، اخبار گذشته و درمان دردهایتان و نظم میان شما در قرآن است. - امام علی (ع)

صرفه جویی و مصرف برنامه ریزی شده ‏

 

 

صرفه جویی به مفهوم مصرف چیزی به شکل درست و مناسب آن است. این مساله برای ایجاد تعادل میان درآمد و هزینه بسیار مهم و اساسی است و در حوزه اقتصاد خانواده نیز می تواند تاثیرگذار و سرنوشت ساز باشد.

 

عده ای صرفه جویی را به معنای کم مصرف کردن تعریف کرده اند؛ ولی به نظر می رسد این معنا نمی تواند اقتصادی باشد؛ زیرا هدف از تولید یک شی ء اقتصادی، مصرف آن است و مصرف چیزی زمانی به وقوع می پیوندد که آدمی به آن نیاز داشته باشد و با مصرف آن شی ء، نیازی از نیازهای وی برآورده می شود.

 

بنابراین شخص لازم است تا در حد نیاز و برآورد آن، چیزی را مصرف نماید و کم مصرف کردن نمی تواند نیاز وی را برآورده سازد، مگر آن که در مساله نیاز به نیازهای اساسی و نیازهای غیر اساسی و یا نیازهای لازم و غیر لازم توجه داده شود. در این صورت می توان گفت که مصرف چیزی می بایست در حد برآورد نیازهای اساسی و لازم باشد.

 

در سوره انعام آیه 141 به این موضوع اشاره شده است.

 

وَهُوَ الَّذِى أَنْشَأَ جَنَّتٍ مَعْرُوشَتٍ وَغَیْرِ معْرُوشَتٍ وَالنَّخْلَ وَ الزَّرْعَ مُخْتَلِفاً أُکُلُهُ وَالزَّیْتُونَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَبِهاً وغَیْرَ مَتَشَبِهٍ کُلُواْ مِن ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَءَاتُواْ حَقَّهُ یَوْمَ حَصَادِهِ وَ لَا تُسْرِفُواْ إِنَّهُ لَا یُحِبُّ الْمُسْرِفِینَ‏

 

و اوست کسى که به وجود آورد باغ هایى با داربست و بى‏ داربست، و درخت خرما و کشتزار با خوردنى‏ هاى گوناگون، و زیتون و انار، (برخى میوه‏ ها) شبیه به هم هستند و برخى شباهتى با هم ندارند. همین که باغ ها ثمر داد، از میوه‏ایش بخورید و روز درو کردن و میوه چیدن حقّ آن (محرومان) را بدهید و اسراف نکنید، چرا که خداوند، اسراف کاران را دوست ندارد.

بخشی از تفسیر نور

1- اسلام، دین اعتدال است؛ هم تحریم نابجا را ممنوع مى ‏کند و هم مصرف بی رویه را. «لاتسرفوا»

2- مقدار مصرف، محدود به عدم اسراف است. «کلوا... لا تسرفوا»

3- اسراف‏کار، مبغوض خداوند است. «انّه لایحبّ المسرفین»

خلاصه و نتیجه گیری

بینش و نگرش قرآنی در حوزه تولید و توزیع و مصرف کالا بر پایه میانه روی است. هرگونه رفتارهای بیرون از این چارچوب از نظر قرآن نه تنها نادرست و نابه هنجار، بلکه گناه و گاه جرم قانونی تلقی می شود.

همان گونه که زیاده روی و اسراف و تبذیر، امری مردود و نادرست و گناه شمرده شده است، همینطور عدم استفاده از نعمت های حلال خداوند و عدم بهره مندی از آن در راستای آسایش و آرامش و کمال، امری مذموم و ناپسند دانسته شده و شخص مورد نکوهش و توبیخ قرار گرفته است؛ که چرا حلال خدا را بر خود حرام می سازد.

 

 

منابع:

-قران مجید

-تفسیر نور

-مدیریار

 

گردآورنده: تیم متفکران نوین مالی

 
 
 

دیدگاه کاربران
  • اشتراک دانش و مهارت مالی و حسابداری
  • قرآن پژوهی مالی و حسابداری
  • شرکت دانش پژوهان مالی فرانگر
  • مرکز مشاوره الکترونیک حسابداری, مالی و سرمایه گذاری
  • توسعه توانمندی و فرصتهای شغلی مالی و حسابداری
  • انتخاب برتر محصولات, خدمات و بازار حسابداری, مالی و...
  • توسعه نگر دانش و مهارت مالی و حسابداری
  • آتیه نگر دانش و سواد مالی مدیران ارشد
  • بهینه نگر دانش و سواد مالی خانواده
  • هدیه مالی تیم متفکران نوین مالی در شبکه اجتماعی
    Google Analytics Alternative